Çocuklarda saldırganlık

Çocukların sergilediği davranışların nedenini önce kendimizde aramalıyız.

Bu cümle ile başlamak istedim makalemize.

Çocukların en önemli rol modellerinin anneleri ve babaları olduğunu biliyoruz. Saldırgan bir çocuk için de sorunun kaynağına yani aileye bir göz atmak gerekir.

Örneğin; öfke nöbetlerinin yaşandığı bir ailede çocuğunun saldırgan tutumlar sergilemesi gayet doğaldır.

Annelerin ve bakıcıların sergilediği bazı tutumlar çocuklarda saldırganlığı tetikleyebilir.

Bu durumlar;

  • Ayrıldığı eşine kızgın olan ve bunun üstesinden gelememiş annenin tutumları
  • Örneğin; anne çocuğun kötü özelliklerini babasından aldığını iyi davranışlarının kaynağının kendisi olduğunu düşünmek
  • Annenin çocuğa davranışlarında, özellikle eğitiminde gösterdiği tutarsızlık
  • Çocuk ihmali ve bu durumu hissettikten sonra çocuğu şımartan davranış sergileme
  • Ayrıldığı eşinin yerine erkek çocuğunu koyma

Bağırmak ve tepinmek saldırgan davranış örneğinin öncü davranışları olabilir.

Çocuklar öfkelerini öncelikle bağırarak ve tepinerek gösterebilir. Ardından bu öfke nöbetleri kendini hırçınlık ve saldırganlık olarak gösterebilir.

Bir çocuğun saldırgan bir tutum sergilediğini nasıl anlarız?

Genellikle saldırgan çocuklar çevresi ile uyumlu bir ilişki kuramaz. İlişkileri gergin ve geçimsizdir. Kavgaya ve her zaman parlamaya hazırdır. Kuralları çiğner, söz dinlemez, her durumda kendini haklı çıkarma eğilimlidir.

Erişkinlerle sürekli bir çatışma halindedir.

Öfkesinin üstesinden gelemez, utansa bile aynı davranışı yinelemeye meğillidir.

İçinde bulunduğu ruhsal durumu davranışlarına aktardığı için her zaman evde, okulda, çevrede sorun yaratır.

Bu durumlar yukarıda anlattığımız gibi bir domino etkisi yaratır.

Yukarıdaki durumlardan birini yaşıyorsak bir profesyonel desteğe ihtiyaç duyabiliriz.