Çocukların duygusal gelişiminde ebeveyn ve bakıcı faktörü

Aile bireyleri ve bebeğin bakımından sorumlu bakıcılar, çocuğu farklı şekillerde etkilerler.

Bu üyeler çocuğun bir takım gereksinimlerini karşılamalıdır.

Değerli olma duygusu

Hepimiz hayatı kendi süzgecimizden geçiririz. Çocuğumuz, aile içi ortamı ve bakıcısını değerlendirir. Etkileşimde bulunduğu insanlardan ve çevreden kendine ait bazı çıkarımlarda bulunur.

Çocuğun çıkarımlarının arasındaki en önemlisi değerliliktir.

Çocuk “ben değerliyim veya ben değersizim” duygusu geliştirmektedir.

Bu neden önemlidir?

Aile içinde ben değerliyim duygusunu kazanan çocuğun ilişkileri sorunsuzdur. Bu çocuklar kendine güvenen bireyler olmaktadır.

Ben değersizim duygusunu kazanan çocuk ise farklı ortamlarda değerli olduğu duygusunu kazanmaya çalışır.

Bu arayış onu kötü davranışlar edinmeye yönlendirebilmektedir.

Davranış problemleri bunun ilk sinyalleri olabilir.

İnsanoğlu kendini kabul eden ortamları seçer. Büyüyen çocuk yeni ortamlara ve yeni arkadaş gruplarına katılır. Bu durum bazı olumlu ve olumsuz durumlara neden olabilir.

Güven ortamı,  yakınlık ve dayanışma duygusu

Çocukların gelişim sürecindeki en önemli ihtiyacı güvenilir ortamdır. Aile bireylerinin birbiriyle yakınlık ve dayanışma duygusu ile hareket etmesi gerekmektedir. Aile bu ortamı sağlamalıdır.

Aile içinde güven ortamı sağlanmamış bir çocuk kendine yeni, farklı bir güvenilir ortam arayışına girebilmektedir.

Sorumluluk duygusu ve zorluklarla mücadele etmek onların üstesinden gelmeyi öğrenmek

Ailelerin ve bebek bakıcılarının önemli sorumluluklarından biri çocuğa sorumluluk duygusunu kazandırmaktır.

Her çocuğun yaşına göre alacağı sorumluluk duygusu farklıdır.

Sorumluluk duygusu, mücadele etmeyi ve o sorunun üstesinden gelebilmek için çözüm yolları geliştirmeyi beraberinde getirmektedir.

Çocuklarımıza sorumluluk verelim onun üstesinden gelebilmesi için onları destekleyelim.

Sorumluluk duygusunu kazanamayan çocuklar ileri yaşamlarında kendileri bir sorumluluk almaktan kaçındıkları gibi bunu başkalarından beklemektedirler.

Aile bireyleri ve bebek bakıcıları bu duyguyu kazandırmak için neler yapabilir?

Çocuklarımızı sevelim. Onlara yaptıkları her güzel davranış sonucunda geri bildirimde bulunalım.

“Evet, çok iyisin, harikasın, aferin sana” diyelim. Bunu sadece sözel olarak yapmamız yetmez. Onları öpelim kucağımıza alalım. Böylece çocuğumuzda “sen değerlisin” algısını pekiştirmiş oluruz.

Çocuklarımızla ilgilenelim. Aç olup olmadığını sormak, üşüyüp üşemediği ile ilgilenmek, çocuğun ihtiyaçlarını karşılamak onda güven duygusu oluşmasına ve bu duygunun pekişmesine neden olur.

Bebek bakıcıları ve aile bireyleri davranışlarında tutarlı olmalıdır.

Bakıcılar çocukların akranları ile sosyalleşmesine köprü görevi görmelidir.

Bebek bakıcıları oyunlar yolu ile çocuğa hayatın içindeki duyguları öğretmeye çaba göstermelidir.