Emzikli Anne’ye

Sorunsuz, keyifli geçen bir  9 ay 10 günün ardından heyecanla beklenen gün gelir çatar.

Doğum… Bir insanın yaşayabileceği bütün duyguların; kaygı, heyecan, sevgi  ve mutluluğun  en tepede yaşandığı an. Doğumhanede bebekle ilk karşılaşma, koklaşma derken odaya bir hemşire girer ve şöyle der: “annenin emzirmesi gerek, herkes dışarı!”.  O gözlerini açamayan yavru nasıl da memeye tutunur. işte o an anne ve bebek arasında ki en kuvvetli bağ kurulmaya başlar.

Anne sütü bebek için kuşkusuz en ideal gıdadır. Sadece anne memesi ile beslenen bebeğin fizyolojik ve  psikolojik gelişiminin olumlu olduğunu söyleyebiliriz. Peki anne cephesinde durum nasıl?

Emzirmek anne için ruhsal yönden rahatlatıcı, psikolojik bir süreçtir. Bazı araştırmalara göre emzirme davranışının antidepresan rolü oynayıp, anneyi doğum sonrası depresyondan koruduğunu göstermiştir. Anne ve bebek arasındaki duygusal bağı artırır. Bu bağ,  göz ve ten teması ile kurulur. Anne bebeğine sevgi, güven ve huzuru bu yol aracılığı ile iletir.

Emzirmek içgüdüsel bir davranış değildir. Emzirmeyi istemek, anne sütü ile beslemeye karşı olumsuz tutum, beden imajının bozulmasına dair inanç, sosyal baskı ve en önemlisi annenin kendine olan güveni  emzirme davranışını etkilemektedir. Bizim toplumumuzda ne yazık ki çoğu anne yanlış yönlendirme ve eğitimsizlik nedeniyle bebeğini ya çok az emzirmiş ya da hiç emzirememiştir.

Anne, bebeğini ilk kez emzirirken güçlük çekeceğine inanma, sütünün yeterli olup olmayacağı, emzirme sırasında acı ağrı çekeceği, sütünün erken kesileceği gibi endişeler yaşamaktadır.  Bu durumda çevrenin , bebek bakımına yardım edenlerin ve en önemlisi eşin tavrı süt üretimi ve emzirme de belirleyici olabilmektedir. Bu süreçte lohusa kadının en çok ihtiyaç duyacağı şey moraldir. “aç bu çocuk”, “senin sütün yetmiyor” gibi sözler yetersizlik hissi yaşayan annenin çok daha kötü hissetmesine yol açar. Annelerin,  sütünün bebek için yetersiz olduğuna inanması  emzirmeyi önemli derecede etkiler. Annelerin kendi sütünün değerine  ve yeterliliğine inanması çok önemlidir.

Emzirme süresince annenin öncelikli ihtiyacı özgüvendir. Anneye ev işleri ve günlük bakım konularında yardımcı olunmalı, emzirme çabası övülerek desteklenmelidir. Anne etrafındaki  “sütün yetmiyor”cuları uzaklatırmalıdır. Bebeğiyle daha çok yalnız kalmalı, onu sık sık kucaklamalıdır. Annenin kaygı düzeyi azaltılmalı ve anneye destek olunarak duygu durumu yüksek tutulmalıdır. Tüm bunlardan önce gebelik süresinde emzirme danışmalığı almalıdır. Sevgiler…